Ülkemizde acil durumlarla ilgili olarak bir okul veya uzman yetiştiren bir kurum yoktur. Ama bugün bu konuda yüzlerce “UZMAN” vardır. Bu uzmanlar kimdir? Yeterlilikleri hangi ölçüler içinde tarif edilmiştir?

Ülkemizde acil durumlarla ilgili olarak 1970 yılı başlarına kadar böyle bir uzmanlık alanı yoktu. Bu konu ile ilgili olarak “YANGIN OLUR BİZ YANGINA GİDERİZ” mantığına doğrultusunda bir uygulama bulunmakta idi. O dönemlerde halkı ve yatırımcıyı en çok etkileyen olay “Yangın” olarak kabul edilirdi. Yangınla ilgili olarak sadece itfaiye, çıkmış olan yangınlara müdahale edilmesi için otorite idi.

Bu yıllarda İtfaiyelerde görev yapan personelin %98’i en çok orta okul mezunu diğer yüzde ise lise mezunu ve binde bir yüksek okul mezunudur.

1970 li yılların çok öncesinde, Dünyada NFPA başta olmak üzere, uygulamada bulunan bir çok yasal prosedür ve standarda karşı, içinde sadece yangın söndürme cihazı alma serbestisi olan “Belediye Zabıta Talimatnamesi” ile bu düzeydeki bir personelin “yangın güvenlik önlemleri” konusunda ne yaptığı ortadır.

Çok uzun yıllar böyle kadrolarla sadece yangın söndürmeye giden bir kuruluş durumunda olan itfaiyelerde, başta mühendisler olmak üzere, yetiştirilmeye uygun üniversite mezunlarına yer verilmemiştir. Müdür ve müdür yardımcısı durumundaki önemli kadroların emekli olmasına kadar bu riskli durum devam etmiştir.

İstanbul başta olmak üzere, bir alış veriş merkezi, bir çok katlı bina yada büyük endüstriyel kuruluşların çok sınırlı sayıda olması nedeniyle, yangın güvenlik önlemleri önemli bir aşama kaydetmemiştir.

“Aksaray Yer Altı Çarşısı, Yıba Çarşısı ve Atatürk Kültür Merkezi” gibi o dönemlerin en görkemli yapıları aynı yetersiz mantıkla yapıldıkları için “Yanmışlardır”

Ülkemizde “Yangın Güvenliği” çalışmaları 1987 li yıllardan itibaren somut bir şekilde başlamıştır. 1992 yılında Yürürlüğe sokulan “İstanbul Büyükşehir Yangından Korunma Yönetmeliği” ile Proje aşamasından itibaren konuya uluslar arası nitelikte bakış getiren bu yönetmelik o dönemde İtfaiyede görev yapan ve olayları bizzat yaşayan Mühendislerce başarılı bir şekilde uygulanmıştır.

1999 Marmara depremleri ile birlikte büyük bir bakış açısı ve Pazar ile gelen bu sektör, çok sayıda nereden ve nasıl yetiştikleri belli olmayan bir uzmanlar ordusu ile dolmuştur.

Hayatında olay görmeyen ve bir yasal prosedürü okuyarak, kendince irdeleyen bu riskli topluluğun “YETERLİLİK” düzeyi tehlikeli bir aşamaya gelmiştir.

Yatımcı ve tesis sorumlularının üzerinde en çok durmaları gereken konu budur. Bir taraftan doktorluk, avukatlık ve mali müşavirlik kadar özellik isteyen “ACİL DURUM DANIŞMANLIK” konusuna özel olarak ihtiyaç duyacaksın, diğer taraftan ben bu işi yapıyorum ve uzmanım diyen kişi yada kuruluşlarla mücadele edeceksin.