Bu güne kadar Acil Durumlar için, uzun yıllar raflarda kalmış ve uygulaması “KEYFE VE KİŞİSEL AMACA” göre değerlendirilmiş olan yasal kaynaklarla mücadele verilmiştir.

Bu afetlerden sadece “YANGIN“ üzerinde durulmuş ve bununla mücadele çok kolay çözülmüştür.

“Balta, Kanca, Kürek ve Altı Adet Kova” bu kolay mücadelenin temeli olmuştur. Zamanla bu biraz ileriye gitmiş ve yerini, “Nasıl ve Nereden alındığı belli olmayan yangın söndürme cihazına bırakmıştır”

Bunun yanı sıra;
“Birinci katta biten ve kapısı kilitli, kimin nasıl ineceğini bilemediği bir Döner Demir Merdiven ile uzun yıllar duvarlarda asılı kalan yangın planları”
Biraz daha ciddi düşünenlerin mücadelesi olmuştur.

Hele tavada yangın çıkartıp, yangın söndürme cihazı ile söndürme işi de , “YANGIN EĞİTİMİ” olunca , “YANGINLA MÜCADELE OLAYI” bitmiştir.

Ülkemizde uzun yıllara dayalı bir “KADERCİLİK HASTALIĞI” bulaşmıştır. Bu hastalık bizleri her türlü felaketten koruduğu gibi, “Acil Durumlara Yatırım Açısından Da Bizi Önemli Masraflardan Korumuştur”

Okulu olmayan ve uzmanı çok olan ülkemizde bu “ALT YAPI DOĞAL OLARAK BAŞTA İTFAİYELER OLMAK ÜZERE TÜM ACİL DURUM GÖREVİ YAPAN KURULUŞLARDA STANDARDIN ÇOK ALTINDA BİR YAPILANDIRMA GETİRMİŞTİR” .